• Strona główna
  • O nas
  • Formacja
  • Sł. B. Ks. R. Spiske
  • Aktualności
  • Galeria
  • Kontakt
  • Linki
  • Patronowie

    ŚW. JADWIGA ŚLĄSKA
    „Z całkowitym zaparciem samego siebie
    naśladujcie do końca Jezusa Chrystusa 
    i św. Jadwigę – Służebnicę Jego –
    w posłuszeństwie i doskonałym ubóstwie.”
    – Sł. B. ks. Robert Spiske –

    • Miłosierna opiekunka podwładnych, wrażliwa na wszelką nędzę materialną i duchową, która inspiruje serca i pomaga rozpoznawać różne przejawy biedy, nie zaniedbując starania o życie duchowe tak potrzebujących jak i samych świadczących miłosierdzie.
    • Niewiasta wytrwałej modlitwy, wielkiego umiłowania Eucharystii i Chrystusowego Krzyża pokazuje, jak trwać przed Chrystusem i dostrzegać Go w każdym człowieku.
    • Księżna umiejętnie starająca się o pokój między krajami i poszczególnymi ludźmi uczy nas szukania najpierw tego, co łączy i stawania ponad podziałami.
    • Troskliwa matka wychowująca w wierze swe dzieci wspiera nas w pochylaniu się nad najmłodszymi.
    • Przez swą postawę zawierzenia Bogu we wszelkich okolicznościach życia daje przykład wsłuchiwania się w Bożą wolę i ufnego jej wypełniania.
       

    NIEPOKALANA BOŻA RODZICIELKA
    „Maryja w Jej Niepokalanym Poczęciu jest gwiazdą morską,
    której nie przysłania nawet najdelikatniejsza chmura,
    a która pomoże nam wydostać się
    z potrójnego niebezpieczeństwa rozbicia się naszego okrętu.”
    – Sł. B. ks. Robert Spiske –

     
    „Nasze życie religijne kształtujemy w duchu przebłogosławionej
    Matki Jezusa Chrystusa, która w swym pokornym oddaniu się
    jest dla nas przykładem naszej służby.
    Jej oddajemy naszą szczególna cześć.” 

    (z Konstytucji Zgromadzenia Sióstr św. Jadwigi)

    • Matka Pana – Pokorna Służebnica jest nam wzorem na drodze powołania.
    • Niepokalana – najpiękniejsza Świątynia Boga w Trójcy Jedynego przypomina o pierwszeństwie Boga w codzienności i o niezwykłym pięknie zwykłego życia budowanego według Bożych planów.
    • Niebieski kolor welonu Sióstr Jadwiżanek – zgodnie z wolą Ojca Założyciela – jest przypomnieniem o tajemnicy Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Tajemnica ta – zawsze żywa w Kościele – w czasach początków Zgromadzenia była uwypuklona przez ogłoszenie jej jako dogmatu wiary oraz przez objawienia maryjne w Lourdes. 
    • Niepokalana patronuje dziś głównej kaplicy Domu Macierzystego, spoglądając na modlących się z obrazu w ołtarzu głównym, będącego szczególnym Jej wizerunkiem, bo towarzyszącym siostrom niemalże od pierwszych lat istnienia Zgromadzenia.
    • Każda siostra wraz z imieniem zakonnym otrzymuje imię „Maria”, by pod opieką Niepokalanej i wraz z Nią służyć Bogu i ludziom.
       

    NAJŚWIĘTSZE SERCE JEZUSA
    „Cóż za błogi spokój dane mi było odnaleźć tu, w Sercu Jezusa!”
    Sł. B. ks. Robert Spiske –

    ”W sposób szczególny poświęca się Zgromadzenie
    Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.”
    (z Konstytucji Zgromadzenia Sióstr św. Jadwigi)

    • Zawierzając się Bożemu Sercu przyjmujemy Jego miłość, w której odkrywamy źródło naszego życia i każdego powołania.
    • Oddając cześć Najświętszemu Sercu Jezusa chcemy na tę Jego miłość odpowiadać otwierając się, wzorem Zbawiciela, na każdego człowieka, zwłaszcza będącego w potrzebie.
    • Z Najświętszego Serca Jezusa płynie przykład i siła do służby w zasłuchaniu  wolę Ojca.


    ŚW. AUGUSTYN,  Biskup i Doktor Kościoła (354 - 430)

    „Idziemy do Bo­ga nie drogą, lecz miłością.”
    – św. Augustyn – 

    „Podstawowym motywem, dla którego zgromadziłyście się,
    jest to, abyście jednomyślnie mieszkały w domu
    i miały jedno serce i jednego ducha (Dz 4,32) skierowane ku Bogu.”
    (Z Reguły św. Augustyna)

    • Autor Reguły, na której opierają się Konstytucje Zgromadzenia Sióstr św. Jadwigi, zafascynowany przykładem pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej i wskazujący ją jako ideał wspólnoty.
    • Cierpliwy przewodnik na drogach poszukiwania, odkrywania i poznawania Boga żyjącego i działającego wśród nas – prowadzi nas swym nauczaniem do coraz głębszego życia w Bogu.
    • Pasterz zabiegający o jedność owczarni, który przypomina nam o budowaniu wspólnoty przez wzajemna miłość, zaparcie się siebie i ofiarność w trosce o wspólne dobro.
    • Jako doświadczony duszpasterz uczy, jak przyjmować każdego człowieka – we wspólnocie i wśród tych, którym służymy – traktując go indywidualnie z jego talentami i trudnościami i zabiegając o wzrastanie każdego w świętości.


    ŚW. FRANCISZEK SALEZY,  Biskup i doktor Kościoła (21.08.1567 – 28.12.1622)
    „Jeśli chce zostać świętą świętością wyjątkową, to jej sprawa,
    ale takich świętości stale trzeba się obawiać.
    Gdy chcemy być świętymi świętością prawdziwą,
    trzeba by była ona wspólna, jak świętość naszego Pana i Matki Bożej”
    – św. Franciszek Salezy –

    „Odnawiajcie w sobie często ducha radości
    i mocno wierzcie, że to prawdziwy duch pobożności.” 
    – św. Franciszek Salezy –

    • Nauczyciel życia duchowego, który wskazuje drogę do pogłębienia więzi z Bogiem w codziennym życiu łączącym kontemplację z czynną miłością bliźniego.
    • Przewodnik wielu dusz uczy i dziś modlitwy przenikającej życie oraz wytrwałości w wypracowywaniu w sobie cnót odpowiadających stanowi życia, a ukoronowanych miłością.
    • Swymi wskazaniami pomaga odkrywać znaczenie intencji nadającej wartość drobnym czynom, przypominając, że „nie przez wielość naszych dzieł podobamy się Bogu, ale przez miłość, z jaką ich dokonujemy”. 
    • Gorliwy krzewiciel duchowości przystępnej dla wszystkich przypomina nam o konieczności i możliwości zdobywania świętości wśród zwykłej codzienności, bez szukania wyjątkowości.
    • Przez przykład i słowa kreśli zasady życia duchowego:
      1. Rozkwitać tam, gdzie Bóg nas zasadził
      2. Ćwiczyć się w cnotach
      3. Spotykać Boga w wydarzeniach codziennych
      4. Łączyć modlitwę i życie
      5. Codzienność przemieniać miłością


    ŚW. JÓZEF

    • Zasłuchany w Boże zamiary i z oddaniem je spełniający św. Józef jest wzorem życia oddanego Bogu i służby Jego dziełu zbawienia.
    • Odpowiedzialna troska Opiekuna Jezusa i Jego Matki skłania, by jego pieczy powierzać drogę swego powołania, jak również naszych podopiecznych i wszelkie podejmowane dzieła. 
    • Przykład cichej pracowitości Cieśli z Nazaretu uczy dyskretnej ofiarności i pokornego włączania swoich radości i trudów w dzieło, które Bóg zamierzył. 
    projekt i wykonanie : SerinDesign.pl