• Strona główna
  • O nas
  • Formacja
  • Sł. B. Ks. R. Spiske
  • Aktualności
  • Galeria
  • Kontakt
  • Linki
  • Słowa

    Słowa zaczerpnięte z kazań Sł. B. ks. Roberta Spiske

    1. „Jakiej radości doznaję dzisiaj, że jestem powołany trwać w służbie Twojego nieskończonego Miłosierdzia.”

    2. „Cóż za błogi spokój dane mi było odnaleźć tu, w Sercu Jezusa!”

    3. „Owoc jest uzależniony od otwarcia się na Bożą łaskę, od współpracy z nią i od wypełniania Bożych przykazań, a zwłaszcza przykazania miłości.”

    4. „Z całkowitym zaparciem samego siebie naśladujcie do końca Jezusa Chrystusa i św. Jadwigę – Służebnicę Jego – w posłuszeństwie i doskonałym ubóstwie.”

    5. „Między uprzejmością a serdecznością, miłością jedną a drugą istnieje nieskończona otchłań, którą można dostrzec bez umiejętności wnikliwego obserwowania, którą się czuje, nawet jeśli trudno ją opisać.”

    6. „Kogo można zmusić do miłości, która jest ofiarowaną przez Boga cnotą? Lecz, mój Boże, jak wobec tego można przyjmować Komunię Św., a mimo to nadal nie umieć kochać!”

    7. „Radość Bożonarodzeniowa nie leży w darach materialnych, lecz należy jej szukać w przyjęciu Jezusa, odnowieniu pokory, posłuszeństwa i innych cnót przy żłóbku najpokorniejszego, najbardziej uległego, umarłego dla świata Zbawiciela.”

    8. „Niechaj zawita do was Ten, Którego Kościół czci imieniem „Książę Pokoju”, wraz z Jego pokojem, który wszystko otoczy! On powiada: „Pokój mój wam daję”, nie zaś iluzoryczny pokój świata tego.”

    9. „W nadchodzącym roku pochwyćmy krzyże! Niebywała dotąd bieda całego świata, wypieranie wiary, nadziei i miłości, wołania głodujących nędzarzy, marnotrawstwo bogaczy, ucieczka od Boga i jego łask muszą doprowadzić do katastrofy. Nie odwracajcie się od Boga nawet na moment, w swej łasce wspomoże On was i nie pozwoli upaść.”

    10. „By zostać świętym i dostać się do nieba nie potrzeba niczego innego, jak tylko tego, by każdy człowiek w stanie łaski uświęcającej czynił zawsze to, czego chce Bóg.”

    11. „Wierzę, że obowiązkiem każdego dorastającego młodzieńca na końcu pewnego etapu edukacji jest dokładne obejrzenie swojego wnętrza.”

    12. „Jeżeli człowiek w swoim życiu nie kieruje się ku niebu, to zmierza do piekła.”

    13. „Bóg jest dla duszy sensem i warunkiem życia.”

    14. „Nasza droga to odejście z tego świata, nasze życie to droga do Boga, a nasz życiowy cel – zawinięcie do niebiańskiego portu, do krainy niebiańskiego spokoju, świętego życia w Bogu, z Bogiem, przy Bogu.”

    15. „Nasza nieśmiertelność zapisana jest głęboko w wiecznych zamiarach Boga i głęboko w naszym sercu.”

    16. „Tylko jedno zadanie stawia przed nami chrześcijaństwo: szukanie i odnajdywanie naszego Zbawiciela – drogi, prawdy i życia – przez którego jedynie możemy dojść do Ojca.”

    17. „Jaka jest wartość duszy w ocenie Boga? Nieskończona, ponieważ Bóg widzi w niej, w duszy człowieka, swoje własne podobieństwo.”

    18. „Od kogóż innego mogliby [ludzie] otrzymać niebo i świętość, jak nie z rąk Boga samego.”

    19. „Pojąłem teraz nieodzowność wyrzeczeń z mojej strony i poświęcenia się dla ludzi, a mianowicie dla ratowania ich dusz.”

    20. „Bóg, by ukazać całą swoją miłość, stworzył człowieka na swoje podobieństwo, wskazał jego pochodzenie, drogę i cel, wyposażył we wszystko, co było potrzebne do szczęśliwej podróży, dał siebie za Patrona – pomocnika, nadzieję jako kotwicę, słowo za kompas, za prowiant święte sakramenty i inne łaski, Krzyż za maszt. Pokazał krainę aniołów i port, byśmy przypłynęli. Cóż jeszcze mógł uczynić, nie mógł zabrać wolności ludzkiej myśli i czynu.”

    21. „Bóg kocha wszystko, co stworzył miłością wieczną.”

    22. „Jak długo [ludzie] słuchali Boga i tylko Jemu wierzyli, jak długo tylko Jego wolę pełnili, szli drogą Jego łaski, tak długo byli szczęśliwi w czasie i dla wieczności.”

    23. „Tak samo jak wieczność dalece przewyższa mały punkt doczesności, jak niebo przewyższa ziemię, tak samo zainteresowania życiem duszy muszą przewyższać zainteresowania życiem ciała.”

    24. „Człowiek posiada dwa wymiary życia. Jedno kończy się wraz z ostatnim tchnieniem, drugie jest wieczne.”

    25. „Chrześcijańska duszo! Idź napełniona światłem Ducha Świętego, ale uważaj. Duch świata i duch piekła przychodzą zawsze zamaskowani, w olśniewającej ziemskiej piękności i wygodzie.”

    26. „Z miłości do Ukrzyżowanego chcemy z radością nieść Krzyż tego świata i pomagać również innym go nieść. Miłość do Krzyża zaprowadzi nas do zwycięstwa nad światem, a w niebiańskim objawieniu ozdobiona zostanie palmami nieprzemijającego pokoju, jeżeli zawołamy za wszystkimi świętymi: Nigdzie nie ma zbawienia, tylko w Jezusie Chrystusie, tym ukrzyżowanym.”

    27. „Żadne potoki cierpienia nie mogły ugasić ognia miłości, którą kochał nas Zbawiciel aż po kres życia, miłości, z którą szedł za nas na śmierć.”

    28. „Nie ma nic milszego przed Bogiem, nic wspanialszego i nic, co bardziej zapewnia wieczną zapłatę, aniżeli uratowanie jednej duszy przed zepsuciem, przez zaprowadzenie jej na drogę świętości.”

    29. „Mimo że [Bóg] jest Panem nieba i ziemi, nie chce stać na przeszkodzie nam, którym pozostawił decyzje działania nawet wbrew sobie samemu. Powinniśmy Mu służyć, ale mamy w tej kwestii naszą wolność.”

    30. „Aby ani jeden syn zatracenia nie znalazł się między tymi, których Ty ukochałeś aż do śmierci krzyżowej – to będzie przedmiotem mojej codziennej modlitwy przy udzielaniu Twoich sakramentalnych łask.”

    31. „Miłość jest silniejsza niż śmierć, gdyż ja pokonuje. Także miłość Chrystusa do nas pokonała gorzką śmierć na Krzyżu, co więcej, w niej zwyciężył On śmierć, grzech i piekło.”

    32. „Chrześcijanin może być codziennie szczęśliwszy od aniołów, którzy są szczęśliwi tylko przez oglądanie Boga; przyjmując Ciało i Krew Chrystusa do spożywania, może być tak szczęśliwy jak Najświętsza Maryja Panna, przyjmując do serca Tego, którego Ona jest Matką.”

    33. „Nie muszę chyba wspominać, że przed złożeniem Świętej Ofiary, a także każdej innej chwili pozostajecie głęboko w moim sercu.”

    34. „Kto spożywa w sposób niegodny święta Wieczerzę, jest zabójcą Boga.”

    35. „To samo, co wydarzyło się  w Wieli Piątek w sposób widoczny dla ludzkich zmysłów – to jest ofiara na Krzyżu, na Golgocie, dla uratowania, dla zbawienia całego upadłego w niewolę grzechu, śmierci i piekła rodzaju ludzkiego – to samo wydarzyło się poprzedniego wieczoru, w Wielki Czwartek, w czasie misterium pod tajemniczymi postaciami chleba i wina.”

    36. „Ten, który ofiarował życie swoje na odkupienie świata, ofiaruje się nam codziennie na nowo w tym sakramencie [Eucharystii].”

    37. „Owoce tej [Eucharystycznej] ofiary są bezmierne, gdyż Ojciec niebieski przyjmuje w niej Swego za nas ofiarującego się Syna. Stąd owoce ofiary krzyżowej zostają poprzez Mszę Św. przekazane wszystkim, którzy z Nim się jednoczą, z Nim za swe grzechy, za winy żywych i zmarłych zadość czynią.”

    38. „Zbawiciel zaprasza na ucztę, a tym samym do zwycięstwa, do spokoju duszy, do nienaruszalności w bojach i do wiecznej nieśmiertelności.”

    39. „Jeżeli nasza miłość nie zapali się Bożą miłością w tym sakramencie [Eucharystii] – to skąd możemy mieć miłość braterską?”

    40. „On jest i pozostanie wśród nas w Komunii świętej, by nas doprowadzić do świętości.”

    41. „Człowiek, który godnie przyjął Komunię Świętą, nie jest już synem tej ziemi. Więcej nawet, już jest w niebie, bo Jezus jest w niebie.”

    42. „Czy można być chrześcijaninem i unikać stołu Pana? Czyż można odsuwać od siebie ten chleb z nieba, tę świętą ucztę, przez którą zostajemy połączeni z Chrystusem, a przez Niego z Bogiem?”

    43. „Zjednoczony z Bogiem znaczysz wszystko. Jesteś Jego umiłowanym Synem, bratem Jezusa i spadkobiercą tronu Boga w Jezusie. I czyż mogą istnieć chrześcijanie, którzy tę świętą ucztę od siebie oddalają?”

    44. „Maryja jest pocieszającą, szczęśliwą zorzą poranną dla każdego serca.”

    45. „Maryja, nasza Matka, wie jak my, że Jej dzieci muszą dźwigać swój krzyż. Jeżeli zabierze im potrzebne krzyże życia, i kiedy bez smutku i cierpienia będą pielgrzymować, łatwo pobłądzą i pomylą drogę do życia wiecznego.”

    46. „Matka Boga Zbawiciela jest Matką boleści. Wzięła najwyższy udział we wszystkich cierpieniach, które spotkały Syna Bożego, aż po szczyt Golgoty, (…) ponieważ, kiedy cierpi dziecko, cierpi również i matka.”

    47. „Maryja w Jej niepokalanym poczęciu jest gwiazdą morską, której nie przysłania nawet najdelikatniejsza chmura, a która pomoże nam wydostać się z potrójnego niebezpieczeństwa rozbicia się naszego okrętu. (…) Chodźcie zatem rozbitkowie na morzu życia, na skałach ziemskiego cierpienia i nędzy, ziemskiego ubóstwa i spójrzcie na Maryję jako na ocalającą gwiazdę morską.”

    48. „O Maryjo, nasza Matko, jak się czujemy dzisiaj, gdy spoglądamy na Ciebie? Im wyżej Cię widzimy tym bardziej czujemy się wywyższeni, bo Ty jesteś naszą Matką. Czy to możliwe, by wśród nas znajdowało się jeszcze serce, które nie biłoby ku naszej Matce pełnią zaufania, pociechy we wszystkich cierpieniach?”

    49. „Maryja jest nie tylko Matką naszego doczesnego życia, jest także Matką naszej wieczności.”

    50. „Ty więc, dla którego wyschło źródło wiecznego życia, z wiarą podnieś ku Niej wzrok i wołaj do Niej ty, którego ciężar grzechu przytłacza i nie posiadasz już żadnej siły, by się podnieść, podnieś ku Niej wzrok i wołaj Maryjo; ty, który walczysz o życie wieczne w Jezusie Chrystusie naszym Panu, ale na skutek zaćmienia twego ducha, zatwardziałości twego serca i przewrotności twej woli niezdolny jesteś tego pojąć. Podnieś ku Niej wzrok i wołaj Maryjo, ty, który walczysz z falami pokus i trudnościami zbałamucenia, rzucany to tu to tam przez sztormy twoich namiętności i skłonności, które zagrażają ci odebraniem życia wiecznego – spójrz na Nią i zawołaj MARYJO.”

    51. „Wszyscy, którzy utracili życie wieczne, zaczęli od tego, że utracili Maryję – swoją Matkę. A wszyscy, którzy życie wieczne zdobyli, zaczęli od tego, że zdobyli Maryję, Matkę swoją. (…) O, miejcie przecież wszyscy zaufanie do Maryi.”

    52. „Uczenie i rozwijanie wdzięczności należy do głównych zasad wychowania.”

    53. „Działalność bez ofiarowania serca i wdzięczności nigdy nie zaowocuje.”

    54. „Gdzie znajdziemy w dzisiejszych czasach dziecko, które przez czujność swoich rodziców zostało uratowane, wyrwane z rąk morderców niewinności?”

    55. „Gdy [dzieci] zobaczą, że wasze zachowanie jest zgodne z waszymi zasadami, a czyny uczą tego samego co słowa, gdy zbudujecie je własną pobożnością, (...) wtenczas będą szczęśliwe, mogąc was naśladować.”

    56. „Bo ci, którzy was otaczają wyszli najpierw od Boga, zanim wyszli z was; są więc najpierw dziećmi niebieskiego Ojca, a potem dopiero waszymi dziećmi!”

    57. „Bóg uczynił więc twoich rodziców dla ciebie tym, czym jest dla ciebie.”

    58. „[Aniołowie] kochają was tak gorąco, a wy ich nie kochacie, zabraniacie im pomagać sobie i mówić, nie dajecie się prowadzić, będziecie kroczyć tylko własnymi drogami.”

    59. „Dlaczego rozpoczynacie wszystko bez anioła świętego? Dlaczego wstajecie nie pozdrowiwszy go i bez niego kładziecie się na spoczynek? Ach, człowiek chroni siebie i swą własność na wszelkie możliwe sposoby, tylko nie przy pomocy ochrony, jaką w osobie anioła świętego dał mu Bóg!”

    60. „Czyż może być dobro, które bardziej od Boga zasługuje na to, aby go poszukiwać? Skoro Bóg jest najwyższym skarbem i najsłodszą radością, najlepszym ze wszystkich przyjaciół, najdelikatniejszym ze wszystkich ojców, (...) to czy można przeżyć bez Niego choć jeden dzień?”

    61. „Kiedy Bóg , jedyne źródło życia, stworzył ludzkość, stworzył ją z miłości, aby napełnić ją dobrami i dać jej udział w swojej chwale. […] Wszyscy mieli się stać Jego dziećmi i spadkobiercami  Jego Królestwa.”

    projekt i wykonanie : SerinDesign.pl