• Strona główna
  • O nas
  • Formacja
  • Sł. B. Ks. R. Spiske
  • Aktualności
  • Galeria
  • Kontakt
  • Linki
  • Życiorys Założyciela

    „Nasza droga to odejście z tego świata,
    nasze życie to droga do Boga
     a nasz życiowy cel – zawinięcie do niebiańskiego portu,
    do krainy niebiańskiego spokoju,
    świętego życia w Bogu, z Bogiem, przy Bogu.”
    – Sł. B. ks. Robert Spiske –

    Ks. Robert Spiske, ur. 29.01.1821 r. w podwrocławskiej wówczas Leśnicy, pochodził z rodziny o korzeniach czeskich i niemieckich. Dzieci otrzymały w domu rodzinnym wychowanie głęboko religijne. Jednak bardzo trudna sytuacja materialna rodziców zdawała się uniemożliwiać naukę Roberta przekraczającą wykształcenie elementarne i całkowicie uniemożliwiać spełnienie marzeń zdolnego chłopca o kapłaństwie. Dzięki pomocy opatrznościowych dobroczyńców – kapłanów mógł ukończyć szkołę przykatedralną, a następnie gimnazjum, zmierzając ku realizacji powołania.

    Pozostając wiernym tym swoim najgłębszym pragnieniom odrzucił kuszącą propozycję niektórych krewnych, którzy obiecywali pomoc w czasie studiów na świeckim kierunku, jeśli zrezygnuje ze studiowania teologii. Pomimo nacisków ze strony części rodziny wybrał jednak teologię. Te niełatwe doświadczenia znajdą potem przełożenie na jego pracę kaznodziejską, w której szczególnie wiele uwagi poświęci pracy nad sobą i kształtowaniu silnej woli. Dostrzegł bowiem znaczenie wypracowania odporności na krytykę ze strony świata. Postawa ta ma prowadzić do osiągnięcia wewnętrznej wolności, tak by człowiek nie lękał się opinii innych ludzi i od niej nie uzależniał swoich wyborów, ale w swoim postępowaniu kierował się zawsze głosem własnego sumienia.

    Otrzymawszy święcenia kapłańskie ks. Robert Spiske posługiwał przez rok jako senior alumnatu we wrocławskim seminarium duchownym, a następnie podjął z wielką gorliwością pracę duszpasterską w kościołach Wrocławia. Najpierw, od 20.06.1848 r., w kościele NMP na Piasku.

    Od początku swej kapłańskiej drogi dostrzegał, jak wielkie spustoszenie wśród najmłodszych mieszkańców miasta sieje z jednej strony bieda, a z drugiej sekularyzacja i niewiara. Nie chciał trwać bezczynnie wobec wielorakich zagrożeń życia moralnego dzieci i młodzieży. Dla sierot szukał rodzin, dla biednych – koniecznego wsparcia. To dzieło miłosierdzia podjęły wraz z nim członkinie utworzonego przez niego już w 1948 r. Stowarzyszenia Św. Jadwigi. W 1856 r. powstał Dom Opieki Św. Jadwigi, który z czasem (1859 r.) stał się macierzystym klasztorem Zgromadzenia Sióstr Jadwiżanek. Dla wielu dzieci stał się on domem rodzinnym, środowiskiem dającym wychowanie i wykształcenie. Podczas gdy słowa ks. Roberta budziły z uśpienia ludzką wrażliwość i solidarność u słuchaczy, przykład, jaki dawał swoim osobistym zaangażowaniem dla najuboższych, porywał do naśladowania go. Wartość człowieka widział bowiem w jego godności dziecka Bożego. Tej godności nie przesłaniała mu zewnętrzna ani duchowa nędza.

    W okresie, miedzy 2.09.1851 r. a 18.01.1853 r., ks. Robert Spiske był administratorem parafii św. Michała Archanioła we Wrocławiu. Przez następne 11 lat (1853 – 1864) pełnił posługę kapłańską znów w parafii NMP na Piasku. Tu współpracował m.in. z ks. Józefem Wickiem oraz ze Sł. B. ks. Janem Schneiderem. Ks. Robert był już wówczas uznanym kaznodzieją i poszukiwanym choć bardzo wymagającym spowiednikiem. Jego pracę duszpasterską można by scharakteryzować współczesnym mu powiedzeniem: „Przy ołtarzu anioł, na ambonie lew”. Bardzo dokładnie przygotowywał wszystkie swoje wystąpienia. Pod wpływem jego kazań wiele osób powracało do Kościoła katolickiego. Stałym punktem zajęć ks. Roberta Spiske stały się zatem nauki dla konwertytów.

    Katechizował dzieci i młodzież. Zabiegał o umieszczenie młodych, przyszłych rzemieślników u dobrych majstrów. Wspierał także niezamożnych a zdolnych uczniów pragnących podjąć drogę służby kapłańskiej.

    Gdy po upadku powstania styczniowego 1863 r., Wrocław stał się tymczasowym miejscem zatrzymania części polskiej emigracji, ks. Robert dawał dowody poszanowania ludzi innej narodowości oraz zrozumienia trudnej sytuacji Polaków. Od tego czasu w domu Sióstr św. Jadwigi jest obecny wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej. Ks. Spiske chciał także, by dzieci innych narodowości, które znajdowały się pod opieką sióstr, nauczano w ich ojczystym języku. Był przekonany, że o wartości człowieka nie decyduje przynależność do danego narodu, lecz jego stosunek do Boga uzewnętrzniony w ofiarnej miłości bliźniego.

    W lutym 1864 r. objął probostwo wrocławskiej parafii św. św. Doroty, Stanisława i Wacława. Zadanie to pełnił do 1883 r., gdy został mianowany kanonikiem i kaznodzieją katedralnym. Podczas posługi ks. Roberta w parafii św. Doroty, w latach 1875 – 1881, ordynariusz wrocławski – bp Henryk Förster powierzył mu funkcję dziekana dekanatu wrocławskiego oraz kierownictwo duszpasterstwa w mieście. Była to misja szczególnie odpowiedzialna z uwagi na wrogą względem religii postawę władz pruskich w okresie tzw. „Kulturkampfu”. (Skutkiem tej polityki także Siostry św. Jadwigi, nie chcąc wyrzec się swego życia zakonnego zostały zmuszone do wyjazdu poza granice Prus.) Biskup wrocławski musiał na pewien czas opuścić miasto. Pragnął jednak, by duszpasterstwo było kontynuowane, celem umacniania katolików w wierze i wierności z Kościołowi.

    Zawsze bliski wobec cierpiących, w ostatnich latach życia sam został doświadczony chorobą. Kilkakrotny udar mózgu, mimo iż powoli powracał do zdrowia, na tyle osłabł wycieńczony organizm, że kolejny 5.03.1888 r. okazał się śmiertelny. W ostatnich godzinach przed odejściem do wieczności ks. Robert Spiske odebrał jeszcze wiadomość o możliwości powrotu sióstr Jadwiżanek z wygnania. Liczni uczestnicy jego ostatniej drogi do Katedry Wrocławskiej, gdzie spoczął w krypcie kaplicy zmarłych, byli świadectwem wdzięczności względem świątobliwego kapłana oraz dowodem towarzyszącej odchodzącemu opinii świętości.

    5.03.1984 r., z okazji 125. rocznicy istnienia Zgromadzenia, pod przewodnictwem ówczesnego ordynariusza wrocławskiego, ks. kard Henryka Gulbinowicza, dokonano uroczystego przeniesienia doczesnych szczątków ks. Roberta Spiske z Katedry Wrocławskiej do kaplicy Domu Macierzystego Zgromadzenia we Wrocławiu. 9 lat później, 5.03.1993 r., ten sam Pasterz Archidiecezji Wrocławskiej uroczyście otworzył proces beatyfikacyjny ks. Roberta Spiske na szczeblu diecezjalnym. W roku 2001 dokumenty zakończonego diecezjalnego procesu beatyfikacyjnego przekazano do Rzymu celem dalszego opracowania i kontynuowania sprawy w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.

    17.01.2009 r. Stolica Apostolska ogłosiła dekret o heroiczności cnót Sługi Bożego ks. Roberta Spiske. Dokument ten otrzymały siostry podczas przygotowań do 150-lecia Zgromadzenia, radując się nim jako szczególnym darem jubileuszowym i przyjmując jako potwierdzenie drogi, którą szedł Ojciec Założyciel i którą wskazał Siostrom św. Jadwigi. 

    projekt i wykonanie : SerinDesign.pl